Sprawa honoru

Czytam właśnie wspaniałą książkę o polskich lotnikach w II Wojnie Światowej - Sprawa honoru. Ciekawsza tym bardziej, że napisana przez parę Amerykanów, a więc z zupełnie innej perspektywy. Wychodzi jednak na to, że jaka owa perspektywa by nie była, zachowanie wojenne Francuzów zawsze przedstawia się żenująco. Pal sześć, że sami walczyć nie chcieli, nawet o swój kraj, ale utrudniali to innym! Przykrych scen obrazujących upadek tego narodu w książce jest dużo, oto przykładowa sytuacja:

(...) Czasem odnosiło się wrażenie, że Francuzom jest właściwie obojętne, czy Niemcy podbiją ich kraj. Wracając z rutynowego patrolu z czterema Francuzami, polski pilot dostrzegł niemiecki bombowiec i zaproponował atak. "Rób jak chcesz. My wracamy" - odpowiedział przez radio dowódca eskadry. Polak dogonił i zestrzelił niemiecki samolot. Kiedy wrócił do bazy, francuscy piloci pili szampana w kasynie"

Serdecznie polecam tę bardzo lekko napisaną książkę,  o bohaterstwie naszych pilotów i o zdradzie, jaka spotkała Polskę w Jałcie.

Wygrywamy z Francją!

Wspaniała wiadomość sprzed chwili - polskie szczypiornistki pokonały w ćwierćfinale Mistrzostw Świata Francuzki! Podwójna radość! Dzięki, dziewczyny!

Pierdziel

Nie wolno dopuścić do tego, aby ten ważny wkład Francji w kulturę światową uległ zapomnieniu:

Joseph Pujol (ur. 1 czerwca 1857, zm. 1945) – francuski flatulista (artysta wydający dźwięki odbytem) znany pod pseudonimem le Pétomane (Pierdziel).

Swoją umiejętność odkrył w młodości, a zaprezentował innym w czasie odbywania służby wojskowej. Chociaż był z wykształcenia piekarzem, spróbował swoich sił na scenie, debiutując w Marsylii w roku 1887. Po sukcesie jego występu scenicznego przeniósł się do Paryża, gdzie po raz pierwszy wystąpił w Moulin Rouge w 1892 roku.

Niektóre z punktów jego programu stanowiła gra na flecie za pomocą gumowej rurki umieszczonej w odbycie, a także odtwarzanie efektów wystrzału armatniego i grzmotu pioruna. Potrafił też zgasić świecę z odległości kilku jardów.

Jego popularność była tak znaczna, że Pujol za jeden wieczór pobierał gażę w wysokości 20 tysięcy franków, podczas gdy słynna aktorka Sarah Bernhardt otrzymywała zaledwie 8 tysięcy.

Le Pétomane w czasie jednego ze swoich licznych koncertów (ok. 1890)

W 1894 roku, po oskarżeniu przez Moulin Rouge o złamanie warunków kontraktu, Pujol odszedł i założył własną wędrowną trupęTheatre Pompadour. Przez następne 10 lat rozbudowywał i doskonalił swój repertuar, między innymi wprowadził wierszowaną opowieść o farmie, którą ilustrował efektami dźwiękowymi wydawanymi za pomocą wypuszczanego odbytem powietrza. Szczytem jego sztuki było przedstawienie dźwiękowej impresji na temat trzęsienia ziemi w San Francisco z 1906 roku.

źródło: Wikipedia

Internet nieustająco nie ma dobrego zdania o Francji